De (belevenis)meerwaarde van een omgeving

13Mei08

Ik sluit mijn ogen. Even ben ik terug in de tijd, zo’n 30 jaar geleden. De haven, de zilte lucht, de schepen, het is mij met de paplepel ingegoten. Gekscherend zeg ik altijd dat ik ‘ te water ben gelaten’ en niet zomaar geboren, als men vraagt waar ik vandaan kom. Ach, wat wil je in de marinestad van Nederland, Den-Helder.

Heerlijk! De afgelopen dagen stralend weer en de verplichte bewegingstherapie van mijn ‘ kniefysio’, bracht mij bij dit geweldige stukje ‘rust’ tijdens de lunchpauze. Schepen op weg met hun vracht, plezierjachten in de gaten gehouden door politie te water. Meeuwen die vechten om wat kortstjes brood en wind… zalig zo’n briesje op zo’n warme dag. Ik neem mijn boek ‘making meaning’ ter hand en bedenk mij al lezend, hoe dit toe te passen in het ‘branding’ onderzoek wat ik ben gestart bij mijn werkgever.

Ik heb zoveel ideeën, dat ik vaak niet weet waar te beginnen. Zo bedacht ik mij het volgende. Ik werk bij een bedrijf in de opleidingsbranche. Cursisten komen en gaan, want het is druk en de zaken gaan erg goed. Een goed trainings aanbod, goede trainers, maar door de snelle groei van de afgelopen jaren, ontstaat nu de noodzaak tot een goed stategisch plan. Hoe de toekomst tegemoet te gaan en profijt te hebben van een veranderende markt.

Nu weer terug bij dat heerlijke zitje, aan het water met zicht op de Rotterdamse Maas. Op de een of andere manier -en ik praat uit ervaring- blijven bijzaken vaak erg goed hangen in iemands geheugen: “Tuurlijk de training was helemaal okay, maar weet je nog dat we lekker zaten bij dat water iedere lunch…” dit zou zomaar een cursist kunnen zeggen na het volgen van een meerdaagse training bij ons. Hee?! Das toch zomaar een geschenk, een stukje meerwaarde wat niets kost?

Als wij nou de cursisten bewust maken van de heerlijke omgeving waar wij zijn gevestigd. Stel nou dat wij de docenten instrueren met de cursisten naar buiten te gaan, bij mooi weer, tijdens de lunch. Het gekke is dat dit niet zomaar zonder meer gebeurd. Vaak denken de cursisten dat ze op een bedrijventerein zijn. Zonder gezellige lunchrooms etc. De docenten blijven vaak binnen in de kantine met de AC op vol, zodat ze daarna nog even voor de start van de middagsessie, even snel de mail kunnen checken.

Wacht eens, we gaan gewoon foto’s maken van deze gratis geschenkjes en bieden deze aan op de website of desnoods in de offertes… ik roep maar even wat. Er zijn per slot van rekening genoeg werkenden die niets ander zien dan de betonnen muren waartussen zij zich in werktijd bevinden. Mogen ze eens een keer d’er uit, dan is het toch heerlijk, zo’n zitje bij het water… uitrusten in de buitenlucht, genieten van de schepen, de wind, de pauze… heerlijk opladen en weer met een smile beginnen aan de tweede helft van de training bij dat Rotterdamse bedrijf, zo heerlijk gelegen aan het water…

Filed under: column   |  Leave a Comment
Tags: lunch, rotterdam, water